Weigering revisievergunning voor een scheepswerf die op een in het kader van de Wet geluidhinder gezoneerd industrieterrein ligt. De vergunning is geweigerd omdat het door de inrichting veroorzaakte maximale geluidsniveau (LAmax) bij de representatieve bedrijfssituatie onaanvaardbaar hoog zal zijn. Bij de beoordeling heeft verweerder gebruik gemaakt van de waarden voor het LAmax die in de Handreiking industrielawaai en vergunningverlening worden gehanteerd.
Appellante betoogt dat toetsing aan het LAmax voor binnen de zone gelegen geluidgevoelige objecten niet kan leiden tot weigering van de vergunning indien het gaat om niet te vermijden geluiden, omdat dit in strijd is met het speciale vestigingsklimaat op een gezoneerd industrieterrein.
De Afdeling overweegt dat de Wet geluidhinder en het daarop gebaseerde uitvoeringsbesluit niet voorzien in afzonderlijke grenswaarden voor het LAmax. Onder deze omstandigheden kon het college ter invulling van zijn beoordelingsvrijheid voor de beoordeling van het LAmax de Handreiking toepassen. Er is geen aanleiding voor de opvatting dat het speciale vestigingsklimaat op een gezoneerd industrieterrein er in de weg staat dat het LAmax bij niet op het industrieterrein gelegen geluidgevoelige objecten wordt betrokken bij de beoordeling van de milieugevolgen van de inrichting. Dat deze geluidgevoelige objecten binnen de zone zijn gelegen maakt dit niet anders.
ABRvS 30 juni 2010, nr. 200907100/1/M1 (GS Fryslân)
Klik hier voor de relevante passages uit deze uitspraak